
Redefining the construction industry with innovative solutions, cuttin-edge technology and sustainable practices
Υπάρχουν πράγματα που δεν λέγονται εύκολα. Ούτε στους πιο κοντινούς ανθρώπους. Ούτε στον εαυτό μας. Βάρη που κουβαλάμε χρόνια χωρίς να ξέρουμε ακριβώς τι είναι, μοτίβα που επαναλαμβάνονται παρά τη θέλησή μας, συναισθήματα που δεν βρίσκουν διέξοδο, ερωτήματα για τον εαυτό μας που παραμένουν αναπάντητα. Μια αίσθηση ότι κάτι δεν πάει καλά ή απλώς ότι θα μπορούσε να πάει καλύτερα.
Η ατομική συνεδρία είναι ο χώρος όπου όλα αυτά μπορούν επιτέλους να βρουν τόπο. Ένας χώρος που δεν μοιράζεσαι με κανέναν άλλον. Που δεν χρειάζεται να φανείς καλά, δυνατός ή συνεκτικός. Που μπορείς να είσαι ακριβώς εκεί που είσαι χωρίς πρόσωπο, χωρίς ρόλο, χωρίς την ανάγκη να προστατέψεις κανέναν από αυτό που νιώθεις.

Η ατομική συνεδρία είναι μια συναντήση δύο ανθρώπων του θεραπευόμενου και του θεραπευτή σε έναν χώρο που ορίζεται από εμπιστοσύνη, εμπιστευτικότητα και αμοιβαία παρουσία. Δεν υπάρχει σενάριο, δεν υπάρχει «σωστός» τρόπος να συμμετέχεις. Δεν υπάρχει τίποτα που πρέπει να πεις ή να αισθανθείς.
Κάθε συνεδρία ξεκινά από το σημείο που βρίσκεσαι εκείνη τη στιγμή. Μπορεί να είναι κάτι που συνέβη την εβδομάδα που πέρασε. Μπορεί να είναι ένα συναίσθημα που σε ακολουθεί καιρό και δεν ξέρεις από πού έρχεται. Μπορεί να είναι ένα όνειρο, μια σχέση που σε απασχολεί, μια απόφαση που δεν μπορείς να πάρεις, ή απλώς μια αίσθηση ασάφειας για την οποία δεν έχεις ακόμα λόγια. Ο θεραπευτής δεν είναι εκεί για να σου πει τι να κάνεις. Δεν είναι εκεί για να σε αξιολογήσει, να σε διορθώσει ή να σε πείσει για κάτι. Είναι εκεί για να παρίσταται πλήρως και ανθρώπινα δίπλα σου, καθώς εξερευνάς αυτά που φέρεις.
Οι ατομικές συνεδρίες στηρίζονται σε μια ολοκληρωμένη, πολυεπίπεδη θεραπευτική προσέγγιση που συνδυάζει στοιχεία από διαφορετικές παραδόσεις ανάλογα με αυτό που χρειάζεται ο κάθε άνθρωπος σε κάθε φάση της πορείας του.
Η ψυχοδυναμική εξερεύνηση φωτίζει τα βαθύτερα μοτίβα τους τρόπους που τα πρώιμα βιώματα, οι σχέσεις και οι εμπειρίες του παρελθόντος συνεχίζουν να επηρεάζουν το παρόν. Χωρίς αυτοκατηγορία, χωρίς κρίση με την κατανόηση ότι κάθε μοτίβο είχε κάποτε έναν λόγο να υπάρχει.
Η Γιουγκιανή αναλυτική οπτική ανοίγει την πόρτα στον κόσμο των ονείρων, των συμβόλων και των αρχετύπων. Βοηθά τον θεραπευόμενο να έρθει σε επαφή με βαθύτερες διαστάσεις του εαυτού του με τη Σκιά, με τις αναπάντητες κλήσεις της ψυχής, με την πορεία της εξατομίκευσης που κινείται μέσα του.
Η Συνθετική Ψυχοθεραπεία εξασφαλίζει ότι η προσέγγιση παραμένει ευέλικτη και προσαρμοσμένη στον άνθρωπο όχι ο άνθρωπος στην προσέγγιση. Γνωσιακά, ανθρωπιστικά, υπαρξιακά και σωματοκεντρικά στοιχεία ενσωματώνονται όταν χρειάζεται, δημιουργώντας ένα θεραπευτικό πλαίσιο που σέβεται τη μοναδικότητα κάθε ατόμου.
Η χοροκινητική εργασία και οι εκφραστικές τέχνες δίνουν φωνή σε αυτό που δεν μπορεί να ειπωθεί με λόγια. Το σώμα συμμετέχει στη θεραπεία ως ισότιμος συνομιλητής όχι ως φόντο, αλλά ως άμεση πηγή γνώσης για την εσωτερική ζωή.
Δεν υπάρχει «σωστός» λόγος για να ξεκινήσεις θεραπεία. Και δεν χρειάζεται να βρίσκεσαι σε κρίση για να αξίζει να έρθεις. Μερικοί άνθρωποι έρχονται γιατί κάτι πονά. Άλλοι γιατί νιώθουν ότι έχουν «κολλήσει». Άλλοι γιατί απλώς θέλουν να γνωρίσουν καλύτερα τον εαυτό τους.
Συνηθισμένοι λόγοι που φέρνουν ανθρώπους σε ατομική συνεδρία:
Το άγχος που έχει γίνει σταθερός σύντροφος ένα φόντο ανησυχίας που δεν σβήνει, που εκδηλώνεται ως υπερκινητικότητα σκέψης, σωματική ένταση, δυσκολία να αναπαυθείς, αίσθηση ότι κάτι κακό πρόκειται να συμβεί χωρίς να ξέρεις τι.
Η κατάθλιψη όχι απαραίτητα η κλινική κατάθλιψη με τα έντονα συμπτώματα, αλλά συχνά αυτή η πιο σιωπηλή εκδοχή της: η αδιαφορία, η έλλειψη ενέργειας, η αίσθηση ότι τα πράγματα δεν έχουν χρώμα, ότι κάτι έχει αποσυνδεθεί μέσα σου.
Οι σχεσιακές δυσκολίες επαναλαμβανόμενα μοτίβα στις σχέσεις, δυσκολία στη σύνδεση ή στη διατήρηση εγγύτητας, συγκρούσεις που δεν βρίσκουν λύση, αίσθηση ότι δεν γίνεσαι κατανοητός ή ότι χάνεις τον εαυτό σου μέσα στις σχέσεις.
Η χαμηλή αυτοεκτίμηση ο εσωτερικός κριτικός που δεν σωπαίνει, η δυσκολία να αναγνωρίσεις την αξία σου, η τάση να βάζεις τον εαυτό σου τελευταίο, η αίσθηση ότι δεν «αξίζεις» αρκετά.
Τα τραυματικά βιώματα παλιά ή πρόσφατα που συνεχίζουν να επηρεάζουν την καθημερινότητα, ακόμα κι αν δεν τα σκέφτεσαι συνειδητά. Το τραύμα δεν ξεχνιέται απλώς επειδή ο χρόνος περνά.
Οι μεταβατικές περίοδοι αλλαγές, απώλειες, τέλη και αρχές που φέρνουν μαζί τους σύγχυση, θλίψη, αίσθηση αποπροσανατολισμού. Ο θάνατος ενός αγαπημένου. Ένας χωρισμός. Μια αλλαγή καριέρας. Μια μετακόμιση. Η γέννηση ενός παιδιού.
Η αναζήτηση νοήματος εκείνες οι βαθύτερες ερωτήσεις που αναδύονται σε ήσυχες στιγμές: Τι θέλω πραγματικά; Ποιος είμαι χωρίς τους ρόλους που παίζω; Πού πηγαίνω; Ζω τη ζωή που θέλω να ζω;
Η πρώτη συνεδρία δεν είναι εξέταση. Δεν χρειάζεται να έχεις προετοιμαστεί, δεν χρειάζεται να ξέρεις ακριβώς τι θέλεις να πεις. Είναι απλώς μια πρώτη συνάντηση μια ευκαιρία να γνωριστούμε, να νιώσεις τον χώρο, να δεις αν αυτή η συνεργασία νιώθει σωστή για σένα.
Δεν υπάρχει καμία δέσμευση από την πρώτη συνεδρία. Η απόφαση να συνεχίσεις είναι αποκλειστικά δική σου.
Οι συνεδρίες γίνονται συνήθως μία φορά την εβδομάδα, σε σταθερή μέρα και ώρα. Αυτή η σταθερότητα δεν είναι τυπική είναι μέρος της θεραπευτικής διαδικασίας. Ο ρυθμός, η συνέχεια και η προβλεψιμότητα δημιουργούν ένα αίσθημα ασφάλειας που είναι από μόνο του θεραπευτικό.
Η διάρκεια της θεραπείας ποικίλλει δεν υπάρχει σταθερό χρονοδιάγραμμα. Κάποιοι άνθρωποι έρχονται για λίγους μήνες με έναν συγκεκριμένο στόχο. Άλλοι επιλέγουν μια μακροχρόνια πορεία βαθύτερης εξερεύνησης. Η διάρκεια είναι πάντα θέμα διαλόγου αποφασίζεται από κοινού, με βάση τις ανάγκες και τους στόχους του θεραπευόμενου.
Ό,τι λέγεται στη συνεδρία μένει στη συνεδρία. Η εμπιστευτικότητα δεν είναι απλώς επαγγελματική υποχρέωση είναι η βάση πάνω στην οποία χτίζεται η εμπιστοσύνη, και χωρίς εμπιστοσύνη δεν υπάρχει πραγματική θεραπεία.
Οι συνεδρίες πραγματοποιούνται δια ζώσης στο ιδιωτικό γραφείο στη Νέα Σμύρνη, ή εξ αποστάσεως μέσω βιντεοκλήσης για όσους το προτιμούν ή το χρειάζονται λόγω γεωγραφικής απόστασης, προγράμματος ή απλώς προσωπικής προτίμησης. Και οι δύο μορφές προσφέρουν τον ίδιο χώρο ασφάλειας και παρουσίας.
Συχνά περιμένουμε. Περιμένουμε να γίνει «αρκετά άσχημα» για να δικαιολογηθεί η αναζήτηση βοήθειας. Ή περιμένουμε να βρούμε χρόνο, ή να τελειώσει αυτή η φάση, ή να ηρεμήσουν τα πράγματα πρώτα. Αλλά τα πράγματα σπάνια ηρεμούν από μόνα τους. Και η αλλαγή δεν ξεκινά ποτέ από μια «τέλεια» στιγμή ξεκινά από την απόφαση να δώσεις στον εαυτό σου αυτό που χρειάζεται.
Η αναζήτηση υποστήριξης δεν είναι αδυναμία. Είναι μια από τις πιο θαρραλέες πράξεις αυτογνωσίας και αυτοφροντίδας που μπορεί να κάνει κάποιος.